er zijn dagen dat alles in mij huilt
om niets en niemand
in het bijzonder
de mensen die weggingen
het licht vergaten en
niet meer omkeken naar
waar ik achterbleef
op de stoep van mijn hart
Waarschijnlijk zoeken ze jou in de andere kamer waarvan de deur is dichtgeslagen zo kunnen ze jouw huilen niet duidelijk horen door hun doorelkaar gebazel tot iemand vraagt waar je bent en iemand toch de deur opent en jou een knuffel geeft die jou weer opmontert.
Waarschijnlijk zoeken ze jou
BeantwoordenVerwijderenin de andere kamer
waarvan de deur is dichtgeslagen
zo kunnen ze jouw huilen
niet duidelijk horen
door hun doorelkaar gebazel
tot iemand vraagt waar je bent
en iemand toch de deur opent
en jou een knuffel geeft
die jou weer opmontert.
De kamers....
BeantwoordenVerwijderenHet diepere, het donkere...
zoals steeds.....
Weeral....
Komt "ooit" zijn spijt, van allen die hem "ooit" dierbaarwaren...
Het spreken tegen elkaar,
in een tegenwoordige tijd, de tijd van de toekomst,
die "ooit" mogelijk was,
maar weeral verleden tijd is.
F